4 ปีที่ผ่านพ้นกับการเป็นนักศึกษาคงจะใกล้เข้ามาทุกทีแล้วสินะ
ยิ่งคิดยิ่งทำให้รู้สึกรักและผูกพัน
    เพราะที่นี้เหมือนบ้านหลังที่สองที่ทำให้เราได้เรียนรู้อะไรหลายๆอย่าง
และมอบอะไรให้มากมาย ทำให้เราได้รู้จักเพื่อนที่น่ารัก แสนดีและจริงจัย
    ทำหั้ยได้รับความรู้ที่เราไม่เคยเข้าใจ ไม่เคยรู้จัก..
แต่ในโลกแห่งความเป็นจริงที่รออยู่ข้างหน้า มันคงไม่เป็นอย่างนี้..
    ไม่มีคัยคอยป้อนความรู้ให้ ถึงแม้ตอนนั้นถึงแม้ตอนนั้นเราไม่อยากได้ก้อต้องรับเอา..ไม่มีปาร์ตี้มาม่าของคำว่าเด็กหอ ไม่มีนอนกลางวันที่พักจาก
    การเรียน..และอะไรอีกหลายๆอย่างที่เราเคยได้มา..
ต่อแต่นี้ไปมันคงเป็นเพียงแค่ความทรงจำแล้วววว จากเวลาที่เหลืออยู่2วันนี้
    มันทำให้เรารู้สึกจัยหายที่อีกไม่นานเราก้อต้องจากที่นี้ไป เพราะแต่ก่อนเราเคยคิดอยู่เสมอว่า เมื่อไรจะสอบ เมื่อไรจะจบ..
    แต่เมื่อถึงเวลานี้จิงๆ เราอยากจะหยุดเวลานี้ไว้ให้นานที่สุด
เวลาที่ผ่านมา มันไม่นานเลยยจิงๆ
    เฮ้ออออ คิดแล้วก้อเศร้าจิงๆเลยเรา...
.....มิตรภาพและความผูกพันเป็นความทรงจำที่แสนดีตลอดปายยยยยย.....